Nederland is verdeeld in 25 veiligheidsregio’s. Ze bepalen welke meldkamer een melding uitgeeft en welke eenheden erop af gaan.
P 1 BR gebouw Stationsweg Leiden 16-4230
Een veiligheidsregio is een samenwerkingsverband van gemeenten voor brandweerzorg, rampenbestrijding en geneeskundige hulp. Ze zijn vastgelegd in de Wet veiligheidsregio’s, die in 2010 in werking trad. Nederland telt er 25.
Elke regio heeft een eigen brandweerorganisatie en een meldkamer. Daardoor is de veiligheidsregio, en niet de provincie of de gemeente, de eenheid waarin het meldingsverkeer is georganiseerd — en het nummer waarmee elk roepnummer begint.
Zes veiligheidsregio’s beslaan precies een hele provincie: Groningen, Friesland, Drenthe, Utrecht, Zeeland en Flevoland. De rest niet. Noord-Brabant is verdeeld over drie regio’s, Zuid-Holland over vier, Noord-Holland over vijf.
De grenzen volgen gemeentegrenzen, niet provinciegrenzen, en ze zijn getrokken naar wat operationeel logisch is: een meldkamer stuurt de dichtstbijzijnde eenheid, ook als die net over de provinciegrens staat. Daarom zie je bij een incident regelmatig roepnummers uit een buurregio meekomen.
Voor een woonplaats zoeken de meeste mensen op de plaatsnaam, niet op de regio. Wij tonen beide: de plaats als ingang, de regio als context.
Wat betekenen OMS, MMT, TS, HV en de andere afkortingen die je in een P2000-melding tegenkomt?
De urgentiecodes in een 112-melding, en waarom een A1 van de ambulance iets anders is dan een PRIO 1 van de brandweer.
Het nummer waarmee een eenheid zich meldt, bestaat uit een regiodeel en een eenheiddeel. Zo lees je het.
Het landelijke alarmeringsnetwerk waarmee meldkamers brandweer, ambulance, politie en KNRM oproepen — en waarom die berichten openbaar zijn.
Het adres waarop een pager luistert. Zo weet de meldkamer precies welke eenheid of groep een melding krijgt.